vrijdag, september 17, 2004
Vies
Mijn werk bevindt zich op steenworp afstand van de Openbare Bibliotheek en ik ben inmiddels een trouw afnemer van CD's, DVD's en boeken. Maar het blijft afzien, want wat zijn al die dingen ongelooflijk smerig. Vet van de duizenden handen waar ze doorheen zijn gegaan, vieze plakkerigheid, en dan begin ik maar niet eens over de vunzigheid die je soms tussen de bladzijden aantreft. Na een bezoek aan de bieb, waar het ook al niet zo fris ruikt dankzij schuilende daklozen en natuurlijk de gezamelijke stinkkracht van al die vieze boeken, krijg ik altijd een dringende behoefte mijn handen heel erg goed te wassen.
Nee, ik heb geen smetvrees, verre van. Maar al die aangekoekte lagen vuil maken me gewoon een beetje misselijk. Zeker als je erover na gaat denken hoe al die dingen zo smerig zijn geworden (nee, niet aan beginnen). Gelukkig is er een oplossing. Sinds enige tijd zijn de baliemedewerkers vervangen door machines, die boeken innemen en uitlenen. Kleine moeite dus om aan zo'n machine een fijn chemisch spoelprogramma toe te voegen dat al het geleende even grondig reinigt alvorens het weer op de plank retourneert. Net zoals een hotel de handdoeken reinigt - voor iedereen weer schone boeken. Citroentjesfris - en heus, die boeken kunnen er wel tegen, die zitten al in zo'n belachelijke keiharde kaft met plastic eromheen. Voor bijzondere exemplaren zal een uitzondering moeten worden gemaakt, maar aangezien die toch nooit worden uitgeleend voorzie ik hier geen problemen. Dus, uitvinders van Nederland, help mij! Ga aan de slag en verzin de ultieme bibliotheekspoelmachine. Ik zal u eeuwig dankbaar zijn, en vele anderen met mij.
|
Mijn werk bevindt zich op steenworp afstand van de Openbare Bibliotheek en ik ben inmiddels een trouw afnemer van CD's, DVD's en boeken. Maar het blijft afzien, want wat zijn al die dingen ongelooflijk smerig. Vet van de duizenden handen waar ze doorheen zijn gegaan, vieze plakkerigheid, en dan begin ik maar niet eens over de vunzigheid die je soms tussen de bladzijden aantreft. Na een bezoek aan de bieb, waar het ook al niet zo fris ruikt dankzij schuilende daklozen en natuurlijk de gezamelijke stinkkracht van al die vieze boeken, krijg ik altijd een dringende behoefte mijn handen heel erg goed te wassen.
Nee, ik heb geen smetvrees, verre van. Maar al die aangekoekte lagen vuil maken me gewoon een beetje misselijk. Zeker als je erover na gaat denken hoe al die dingen zo smerig zijn geworden (nee, niet aan beginnen). Gelukkig is er een oplossing. Sinds enige tijd zijn de baliemedewerkers vervangen door machines, die boeken innemen en uitlenen. Kleine moeite dus om aan zo'n machine een fijn chemisch spoelprogramma toe te voegen dat al het geleende even grondig reinigt alvorens het weer op de plank retourneert. Net zoals een hotel de handdoeken reinigt - voor iedereen weer schone boeken. Citroentjesfris - en heus, die boeken kunnen er wel tegen, die zitten al in zo'n belachelijke keiharde kaft met plastic eromheen. Voor bijzondere exemplaren zal een uitzondering moeten worden gemaakt, maar aangezien die toch nooit worden uitgeleend voorzie ik hier geen problemen. Dus, uitvinders van Nederland, help mij! Ga aan de slag en verzin de ultieme bibliotheekspoelmachine. Ik zal u eeuwig dankbaar zijn, en vele anderen met mij.
|
donderdag, september 16, 2004
Terug
Ik ben er weer. Dat wil zeggen, ik ben weer bloggende. Echter zeer gefrustreerd door de nieuwe blogger-tools. HTML-typen verging mij een stuk beter. Zojuist driemaal een stukje getypt over de absurdheid van de reclame voor het luisteren naar ouderen, en het driemaal op bizarre wijze gewist. Ik word oud. Misschien dat ik straks nog een poging waag, maar nu moet ik mij nodig even afreageren op levenloos materiaal.
|
Ik ben er weer. Dat wil zeggen, ik ben weer bloggende. Echter zeer gefrustreerd door de nieuwe blogger-tools. HTML-typen verging mij een stuk beter. Zojuist driemaal een stukje getypt over de absurdheid van de reclame voor het luisteren naar ouderen, en het driemaal op bizarre wijze gewist. Ik word oud. Misschien dat ik straks nog een poging waag, maar nu moet ik mij nodig even afreageren op levenloos materiaal.
|
